جایگاه معلمان در به کارگیری هوش مصنوعی در فرایند آموزش و یادگیری مدارس

گسترش سریع فناوری هوش مصنوعی (AI) فرصت ها و چالش های نوینی را در حوزه آموزش و پرورش ایجاد کرده است. در این میان، نقش معلمان به عنوان محور اصلی فرایند یاددهی-یادگیری بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازتعریف و توانمندسازی است. این مقاله علمی-تربیتی با هدف بررسی جایگاه استراتژیک معلمان در ادغام موفقیت آمیز هوش مصنوعی در مدارس تدوین شده است. پژوهش حاضر با مرور مبانی نظری هوش مصنوعی در آموزش، به تبیین تغییر نقش معلم از منبع دانش به تسهیل گر، طراح یادگیری و مربی اخلاقی می پردازد. همچنین، شایستگی های مورد نیاز معلمان در عصر هوش مصنوعی و چالش های پیش روی مدارس ایران در این مسیر مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که موفقیت پیاده سازی فناوری های هوش مصنوعی منوط به پذیرش فعال، آموزش مستمر و بازنگری در صلاحیت های حرفه ای معلمان است. بدون هدایت هوشمندانه و نظارت تربیتی معلمان، پتانسیل هوش مصنوعی در راستای شخصی سازی یادگیری و ارتقاء کیفیت آموزشی محقق نخواهد شد. در پایان، راهکارهای عملی برای نهادینه کردن این تحول با تمرکز بر توسعه حرفه ای معلمان و تدوین چارچوب های اخلاقی ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، نقش معلم ، یادگیری شخصی سازی شده ، شایستگی های دیجیتال ، اخلاق در آموزش