بررسی رابطه تنظیم هیجان و مهارت های اجتماعی در دانش آموزان کودکان استثنایی

این مقاله مروری به بررسی رابطه میان توانایی های تنظیم هیجان و مهارت های اجتماعی در دانش آموزان کودکان استثنایی می پردازد. با توجه به اهمیت تعاملات اجتماعی در رشد تحصیلی و روانی کودکان، هدف مقاله جمع بندی شواهد موجود درباره اینکه چگونه راهبردهای تنظیم هیجان—شامل شناخت و کنترل احساسات، ابراز مناسب هیجانات و استفاده از راهبردهای مقابله ای—بر مهارت هایی مانند برقراری ارتباط، همدلی، همکاری و حل تعارض تاثیر می گذارند، است. روش بررسی شامل جستجوی نظام مند در پایگاه های اطلاعاتی معتبر (کتابخانه های علمی، مقالات پژوهشی و بررسی های گذشته) و تحلیل موضوعی مطالعات مرتبط با کودکان استثنایی است. یافته ها نشان می دهد که اکثر مطالعات گزارش دهنده یک رابطه مثبت میان تنظیم موثر هیجان و مهارت های اجتماعی بهتر بوده اند؛ به ویژه مداخلاتی که مهارت های شناختی–هیجانی و آموزش مهارت های اجتماعی را ترکیب کرده اند، نتایج چشمگیرتری داشته اند. با این حال، تفاوت های مربوط به نوع اختلال استثنایی، سن، محیط آموزشی و روش مداخله در نتایج موثر بوده است. چارچوب مقاله نقاط قوت و ضعف شواهد فعلی را بازتاب داده و مسیرهایی برای پژوهش های آینده مانند بررسی مداخلات طولی، تطبیق برنامه ها بر پایه نوع اختلال و بررسی تاثیر خانواده و معلمان پیشنهاد می دهد. در نهایت، مقاله تاکید می کند که تقویت آموزش تنظیم هیجان می تواند یک راهبرد امیدوارکننده برای ارتقای مهارت های اجتماعی در این گروه باشد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، مهارت های اجتماعی ، کودکان استثنایی ، مداخله آموزشی ، بازبینی نظام مند