بررسی تاثیر و ارتباط میان هوش مصنوعی وارتقای مهارت های یادگیری در آموزش مدرن مدرسه ای

این پژوهش به بررسی عمیق و چندوجهی تاثیرات تحول آفرین هوش مصنوعی (AI) بر فرآیندها و نتایج یادگیری در محیط های آموزشی مدرن مدرسه ای می پردازد. با ورود هوش مصنوعی به عرصه های مختلف زندگی، نظام های آموزشی نیز ناگزیر به پذیرش این فناوری به عنوان یک کاتالیزور قدرتمند برای شخصی سازی، کارایی و دسترسی پذیری آموزش شده اند. این مقاله تلاش می کند تا چارچوبی جامع برای درک نحوه هم افزایی میان توانمندی های یادگیری ماشینی و توسعه مهارت های شناختی، فراشناختی و عاطفی دانش آموزان ارائه دهد. تمرکز اصلی بر این است که چگونه ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، از سیستم های آموزش سازگاری تا ابزارهای ارزشیابی خودکار و دستیاران آموزشی مجازی، می توانند شکاف های موجود در مدل های سنتی تدریس گروهی را پر کنند. یافته های حاصل از مرور ادبیات نشان می دهد که هوش مصنوعی پتانسیل عظیمی برای تشخیص زودهنگام موانع یادگیری، ارائه بازخورد فوری و متناسب با نیاز فردی، و همچنین تسهیل اکتشاف و تفکر انتقادی دارد. با این حال، چالش هایی نظیر نیاز به بازتعریف نقش معلم، مسائل اخلاقی مرتبط با حریم خصوصی داده ها و خطر تقویت سوگیری های الگوریتمی نیز مورد توجه قرار گرفته است. در نهایت، این مطالعه استدلال می کند که ادغام موفقیت آمیز هوش مصنوعی مستلزم یک رویکرد متعادل و آموزش محور است که در آن فناوری به عنوان ابزاری برای تقویت ظرفیت های انسانی عمل کند، نه جایگزینی کامل برای تعاملات تربیتی. این پژوهش به دنبال ارائه بینش هایی برای سیاست گذاران آموزشی و طراحان برنامه درسی است تا بتوانند از پتانسیل کامل هوش مصنوعی برای ارتقای کیفیت و عدالت آموزشی بهره برداری نمایند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده ، مهارت های یادگیری ، آموزش مدرن ، ارزشیابی سازگار