روش های پرورش مهارت های اجتماعی، عاطفی و جهانی در آموزش نوین.

در دهه های اخیر تحولات گسترده ای در نظام های آموزشی جهان رقم خورده است که توجه به مهارت های فراتر از محتوای علمی از اهمیت به سزایی برخوردار شده است. این مقاله به بررسی روش های پرورش مهارت های اجتماعی، عاطفی و جهانی در قالب آموزش نوین می پردازد تا از طریق تبیین تعاریف، مبانی نظری و کارکردی، پژوهش های داخلی و بین المللی، و ارائه راهکارهای اجرایی در سطح معلم، برنامه درسی، مدرسه و سیاست گذاری، به ارتقای کیفیت فرایند یادگیری و توسعه جامع کودکان و جوانان منجر شود. در این راستا، مفاهیم کلیدی همچون مهارت های اجتماعی، مهارت های عاطفی، شایستگی جهانی، و آموزش نوین با رویکردی منابع-محور و پارادایم نوین آموزشی تحلیل می شوند. مدل های ارزیابی موجود مانند CASEL برای مهارت های اجتماعی و عاطفی و شاخص های جهانی سازی آموزش مورد بررسی قرار می گیرد تا امکان سنجش اثربخشی مداخله های آموزشی فراهم آید. یافته ها نشان می دهد که ترکیب روش های یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری هم یارانه، بازتاب های تفکر-بازاندیشی، و ارتقای فضای مدرسه محور نگرش های فراشناختی را تقویت می کند و منجر به بهبود همکاری گروهی، همدلی، هم دلی بین فرهنگی و نگرش مسئولانه نسبت به جهان می شود. همچنین، شکل گیری فرهنگ مدرسه ای که به تفاوت های فرهنگی و زبانشناختی احترام می گذارد و با سیاست گذاری های پشتیبانی از آموزش های جهانی همسو است، زمینه ای مناسب برای پرورش شهروندان جهانی ایجاد می کند. از منظر سیاست گذاری، همسوسازی اهداف توسعه پایدار سازمان ملل با چارچوب های آموزشی ملی و بین المللی می تواند نقش تعیین کننده ای در جهت دهی به منابع، سنجش و پشتیبانی از مداخلات آموزشی ایفا کند. این مطالعه با استناد به پژوهش های CASEL، OECD، UNESCO و شاهدهای موردی از کشورهای مختلف، ابعاد کاربردی و چالش های اجرایی را با ارائه راهکارهای عملی برای معلمان، مدیران مدرسه و سیاستگذاران عرضه می کند تا آموزش نوین بتواند به شکل موثری مهارت های اجتماعی، عاطفی و جهانی را در فرایند یادگیری تقویت نماید.

کلیدواژه ها:

پرورش ، نوین ، اجتماعی ، عاطفی ، تربیتی