ارزیابی کیفیت برنامه های تربیت معلم در ایران بر اساس استانداردهای بین المللی

هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی کیفیت برنامه های تربیت معلم در ایران بر اساس استانداردهای بین المللی منتخب است. این مطالعه با روش کیفی و از طریق تحلیل محتوای اسنادی انجام شده است. بدین منظور، شاخص های کلیدی کیفیت از چارچوب های معتبر بین المللی استخراج و سپس، اسناد و برنامه های درسی تربیت معلم ایران (با تمرکز بر دانشگاه فرهنگیان) در برابر این شاخص ها مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان دهنده شکاف ها و نقاط قوت نسبی است. مهم ترین شکاف ها در حوزه های عملیاتی سازی اهداف به شایستگی های رفتاری دقیق، کمبود توجه کافی به مهارت های آموزش فراگیر و فناوری آموزشی یکپارچه در سرفصل ها، ناکافی بودن دوره کارورزی و نظارت نظام مند بر آن، و تمرکز ارزشیابی بر محفوظات به جای سنجش شایستگی های عملی شناسایی شد. از نقاط قوت می توان به تاکید بر مبانی اخلاقی و هویت اسلامی-ایرانی معلمی اشاره کرد. در نتیجه، برنامه های فعلی در سطح آرمانی بسیاری از اصول کیفی را می پذیرند، اما در سطح اجرا و ساختار با چالش های جدی مواجه هستند. بر این اساس، پیشنهاد می شود بازنگری در سرفصل ها با تاکید بر کارورزی طولانی مدت، بازتعریف صلاحیت های خروجی به صورت عملیاتی، استقرار نظام ارزشیابی اصیل مبتنی بر عملکرد و توانمندسازی مدرسان در اولویت قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تربیت معلم ، کیفیت برنامه های درسی ، استانداردهای بین المللی ، دانشگاه فرهنگیان ، ارزیابی کیفی