پایش اولیه مشکلات یادگیری (مانند نارساخوانی یا بیش فعالی) با فناوری هوش مصنوعی

اختلالات یادگیری، به ویژه نارساخوانی و اختلال بیش فعالی/نقص توجه، از مهم ترین چالش های آموزشی اند که در صورت شناسایی دیرهنگام می توانند مسیر رشد تحصیلی و هیجانی فراگیران را به شدت تحت تاثیر قرار دهند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری هوش مصنوعی در پایش اولیه و شناسایی زودهنگام مشکلات یادگیری انجام شده است. در این رویکرد، داده های متنوع آموزشی – از جمله عملکرد تحصیلی، الگوهای خواندن، زمان واکنش، و رفتارهای توجهی – به عنوان شاخص هایی برای تحلیل خودکار به کار می روند. الگوریتم های یادگیری ماشین و شبکه های عصبی با تحلیل مداوم این داده ها قادرند الگوهای پنهان را کشف کرده و نشانه های اولیه بروز اختلال را قبل از تشدید علائم شناسایی کنند. نتایج مطالعات اخیر نشان می دهد که تلفیق پایش هوشمند با برنامه های آموزشی می تواند به کاهش خطاهای شناسایی، افزایش مداخلات زودهنگام، و ارتقای عدالت آموزشی منجر شود. از سوی دیگر، بهره گیری از این فناوری نیازمند در نظر گرفتن ملاحظات اخلاقی، حفظ کرامت فراگیران و مشارکت فعال معلمان و متخصصان است تا تصمیم های آموزشی تنها بر مبنای داده های خام انجام نگیرد. بنابراین، هوش مصنوعی در این حوزه نه جایگزین انسان، بلکه ابزاری برای تقویت تشخیص، پیشگیری و حمایت فردمحور از دانش آموزان به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

پایش هوشمند ، هوش مصنوعی ، مشکلات یادگیری ، نارساخوانی ، بیش فعالی و شناسایی زودهنگام