کارکرد آموزش مثبت اندیشی در کاهش استرس تحصیلی و ارتقای مهارت های بین فردی

با توجه به اهمیت سلامت روان و کیفیت یادگیری در محیط های آموزشی، آموزش مثبت اندیشی به عنوان یک رویکرد نوین در روان شناسی مثبت، توجه پژوهشگران و مربیان را به خود جلب کرده است. این پژوهش مروری با هدف بررسی کارکرد آموزش مثبت اندیشی در کاهش استرس تحصیلی و ارتقای مهارت های بین فردی انجام شده است. در این مطالعه، تحقیقات و مقالات فارسی و بین المللی مرتبط با موضوع، شامل آموزش مهارت های مثبت اندیشی، اضطراب و استرس تحصیلی، خودکارآمدی، خوش بینی و مهارت های بین فردی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفتند.یافته ها نشان می دهند که آموزش مثبت اندیشی با تمرکز بر تقویت نگرش های مثبت، مهارت های هیجانی و توانمندی های فردی، موجب کاهش قابل توجه استرس تحصیلی و اضطراب امتحان می شود و دانش آموزان را در مواجهه با فشارهای روانی و تحصیلی توانمند می سازد. همچنین، این آموزش باعث افزایش خودکارآمدی، سرزندگی تحصیلی و انگیزه یادگیری می شود و مهارت های بین فردی دانش آموزان از جمله همدلی، گوش دادن فعال، حل تعارض و همکاری گروهی را ارتقا می دهد. افزون بر این، تقویت خوش بینی و نگرش مثبت در دانش آموزان، ظرفیت آنان برای مقابله با شکست ها و شرایط دشوار را افزایش می دهد و سلامت روان و کیفیت تعاملات اجتماعی آنان را بهبود می بخشد.با توجه به یافته ها، آموزش مثبت اندیشی قابلیت اجرا در قالب برنامه های فردی و گروهی را دارد و امکان ادغام آن با سایر برنامه های آموزشی و روان شناختی وجود دارد. این رویکرد می تواند با ایجاد محیط آموزشی حمایتی و مربیان متخصص، اثرات بلندمدت و پایداری در کاهش استرس و ارتقای توانمندی های فردی و اجتماعی دانش آموزان ایجاد کند.در نتیجه، آموزش مثبت اندیشی یک مداخله علمی و کاربردی است که می تواند به عنوان ابزاری موثر برای بهبود سلامت روان، کیفیت یادگیری و مهارت های اجتماعی در مدارس و دانشگاه ها مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مثبت اندیشی ، استرس تحصیلی ، مهارت های بین فردی ، خودکارآمدی ، خوش بینی ، سرزندگی تحصیلی