نقش مدیریت زمان در یادگیری دانش آموزان ابتدایی

هدف: این مقاله با هدف تبیین نقش حیاتی مدیریت زمان در فرآیند یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان مقطع ابتدایی و ارائه راهکارهای عملی برای آموزش این مهارت تدوین شده است. مقاله بر این فرض استوار است که مدیریت زمان، یک مهارت فراشناختی پایه است که موفقیت تحصیلی و شخصی دانش آموزان را در این مقطع حساس تحت تاثیر قرار می دهد.روش: این پژوهش با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و مرور نظام مند منابع کتابخانه ای انجام شده است. داده های مورد نیاز از طریق جستجو در پایگاه های اطلاعاتی علمی، مقالات پژوهشی معتبر (همچون مقالات منتشر شده در نشریات Psychological Bulletin، Journal of Educational Psychology و Educational Psychology Review) و کتب مرجع در حوزه های روانشناسی تربیتی، مدیریت و آموزش ابتدایی، گردآوری و سپس مورد تحلیل و سنتز قرار گرفته اند.یافته ها و نتایج: یافته ها نشان می دهد که آموزش و به کارگیری مدیریت زمان در دانش آموزان ابتدایی، پیامدهای مثبت گسترده ای دارد. مهم ترین این نتایج شامل تقویت خودتنظیمی، مسئولیت پذیری و مهارت های فراشناختی، کاهش قابل توجه اضطراب و افزایش تمرکز، ایجاد تعادل بین وظایف تحصیلی و فراغت، بهبود عملکرد و کیفیت کار تحصیلی و پرورش احساس کارآمدی و انگیزش درونی است. همچنین، این مهارت بسترساز رشد اجتماعی، استقلال و انعطاف پذیری شده و پایه ای اساسی برای یادگیری مادام العمر ایجاد می کند.ضرورت و نتیجه گیری نهایی: با توجه به نقش بی بدیل مدیریت زمان در شکل دهی به عادات یادگیری موثر، ادغام آموزش این مهارت در برنامه درسی رسمی و فرهنگ مدرسه دوره ابتدایی یک ضرورت انکارناپذیر است. موفقیت در این زمینه مستلزم آموزش مستقیم، الگوسازی، تمرین مداوم و مهم تر از همه، همکاری سه جانبه معلمان، والدین و خود دانش آموز است. سرمایه گذاری بر این مهارت، نه تنها بازده تحصیلی فعلی را افزایش می دهد، بلکه سرمایه ای بلندمدت برای پرورش شهروندانی منظم، سازگار و موفق در آینده محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، مدیریت زمان ، یادگیری ، مقطع ابتدایی ، معلم