نقش دلبستگی ایمن به معلم در سلامت روان دانش آموزان ابتدایی

این مقاله به طور توصیفی نقش دلبستگی ایمن دانش آموزان به معلم را در سلامت روان دانش آموزان دوره ابتدایی بررسی می کند. بر اساس نظریه دلبستگی، رابطه معلم–دانش آموز می تواند به عنوان نوعی «پایه امن» برای کودک عمل کند و باعث تقویت احساس امنیت، خودتنظیمی هیجانی، ارتباط مثبت با همسالان و کاهش رفتارهای ناسازگار شود (Bergin & Bergin, ۲۰۰۹؛ Al-Yagon & Mikulincer, ۲۰۱۵). نتایج مرورهای نظام مند نشان می دهد کیفیت رابطه بین معلم و دانش آموز در دوره ابتدایی با رفتارهای درونی و برونی، سازگاری تحصیلی و تنظیم هیجانی ارتباط معناداری دارد (Pianta & Hamre, ۲۰۰۹؛ راجع به TSR و سازگاری تحصیلیReviewed by V. Cercel & col., ۲۰۲۳). علاوه بر این، مطالعات نشان داده اند که دلبستگی ایمن به معلم با سطوح بالاتر مشارکت تحصیلی و سلامت روانی در دانش آموزان همراه است (Al-Yagon & Mikulincer, ۲۰۱۵). این مقاله با استفاده از منابع بروز و تحلیل ادبیات علمی، ارتباطات نظری، مبانی دلبستگی و نقش معلم در ارتقای سلامت روان کودکان را مستند و تشریح می کند.

کلیدواژه ها:

دلبستگی ایمن ، معلم ، سلامت روان ، دانش آموزان ابتدایی ، رابطه معلم-دانش آموز