میانجی گری تاب آوری در رابطه بین سبک های ارتباطی معلمان و اضطراب امتحان دانش آموزان

اضطراب امتحان یکی از چالش های روان شناختی شایع در دانش آموزان است که می تواند بر عملکرد تحصیلی، انگیزش و سلامت روان آنان تاثیر منفی بگذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های ارتباطی معلمان و اضطراب امتحان دانش آموزان و نقش میانجی تاب آوری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره متوسطه اول بود و نمونه ای با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد سبک های ارتباطی معلمان، اضطراب امتحان و تاب آوری استفاده شد. روایی و پایایی ابزارها از طریق آزمون های تحلیل عاملی و ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که سبک های ارتباطی حمایتی و مشارکتی معلمان با کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان ارتباط معناداری دارند، در حالی که سبک های تسلط گرایانه با افزایش اضطراب مرتبط بودند. همچنین، تاب آوری دانش آموزان نقش میانجی جزئی و معناداری در رابطه بین سبک های ارتباطی معلمان و اضطراب امتحان ایفا کرد. این نتایج تاکید می کند که تقویت سبک های ارتباطی مثبت معلمان و ارتقای تاب آوری دانش آموزان می تواند به کاهش اضطراب امتحان و بهبود سلامت روانی و عملکرد تحصیلی آنان کمک کند. یافته های پژوهش می تواند راهنمایی عملی برای معلمان، مدیران و روان شناسان تربیتی در طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی مدرسه محور فراهم آورد

کلیدواژه ها:

سبک های ارتباطی معلمان ، اضطراب امتحان ، تاب آوری ، دانش آموزان