پرورش مهارت های ارتباطی در دانش آموزان از طریق تدریس فعال

پرورش مهارت های ارتباطی در دوره ی ابتدایی یکی از ارکان اساسی رشد اجتماعی و هیجانی کودکان به شمار می رود. این مهارت ها نه تنها موجب تقویت عملکرد تحصیلی و تعامل موثر با همسالان می شوند، بلکه نقش مهمی در کاهش اضطراب، افزایش اعتمادبه نفس و بهبود سازگاری مدرسه ای دارند. در این پژوهش، نقش تدریس فعال به عنوان رویکردی نوین و مشارکتی در توسعه ی مهارت های ارتباطی دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفته است. تدریس فعال با جلب مشارکت ذهنی و رفتاری دانش آموزان در فرایند یادگیری، امکان تجربه ی ارتباط موثر، گفت وگو، حل مسئله مشترک و بازخورد سازنده را فراهم می کند. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهند که استفاده از روش هایی چون یادگیری گروهی، ایفای نقش، بحث های هدایت شده و پروژه های مشارکتی، در مقایسه با الگوهای سنتی، منجر به افزایش گفت وگوهای سازنده، تحمل تفاوت ها و رشد مهارت همدلی در میان دانش آموزان می شود. بنابراین، گنجاندن تدریس فعال در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی می تواند به عنوان راهکاری موثر برای پرورش ارتباط مثبت، کاهش اضطراب های اجتماعی و ارتقای سلامت روانی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، تدریس فعال ، اضطراب دانش آموزان ، یادگیری مشارکتی ، روان شناسی تربیتی