هوش مصنوعی در خدمت تربیت: تحولی نوین در توسعه دانش آموزان و معلمان برای آینده ای روشن تر

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_4959

تاریخ نمایه سازی: 6 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در عصر تحول دیجیتال، هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های نوظهور، نقش بسزایی در بازتعریف نظام های آموزشی ایفا می کند. آموزش و پرورش به عنوان زیربنای توسعه پایدار جوامع، نیازمند بهره گیری هوشمندانه از ابزارهایی است که بتوانند پاسخ گوی نیازهای متنوع یادگیرندگان و معلمان در دنیای پیچیده و پویای امروز باشند. «هوش مصنوعی در خدمت تربیت» مفهومی نوین است که با تلفیق فناوری های هوشمند و رویکردهای تربیتی، افق های تازه ای را برای ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری و توسعه شایستگی های فردی و اجتماعی دانش آموزان و معلمان می گشاید.هوش مصنوعی با فراهم سازی امکان یادگیری شخصی سازی شده، تحلیل داده های آموزشی، شناسایی توانمندی ها و ضعف های یادگیرندگان، و ارائه بازخوردهای دقیق و به موقع، می تواند فرآیند آموزش را از حالت یکنواخت و سنتی خارج کرده و به تجربه ای پویا، تعاملی و اثربخش تبدیل کند. از سوی دیگر، این فناوری با پشتیبانی از معلمان در طراحی محتوای آموزشی، مدیریت کلاس درس، ارزشیابی پیشرفت تحصیلی و کاهش بار کاری اداری، زمینه تمرکز بیشتر آنان بر نقش تربیتی، خلاقانه و انسانی آموزش را فراهم می آورد.کاربرد هوش مصنوعی در تربیت، صرفا به بهبود عملکرد تحصیلی محدود نمی شود، بلکه نقشی کلیدی در پرورش مهارت های قرن بیست ویکم همچون تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت، خودتنظیمی و سواد دیجیتال ایفا می کند. این امر به دانش آموزان کمک می کند تا برای مواجهه با چالش های آینده، از جمله مشاغل نوظهور و تغییرات سریع اجتماعی و فناوری، آمادگی لازم را کسب کنند. با این حال، بهره گیری موثر از هوش مصنوعی در نظام تربیتی مستلزم توجه به ملاحظات اخلاقی، حفظ حریم خصوصی، عدالت آموزشی، و توانمندسازی معلمان و سیاست گذاران آموزشی است.در مجموع، هوش مصنوعی در خدمت تربیت می تواند به عنوان ابزاری توانمند، زمینه ساز تحولی نوین در توسعه دانش آموزان و معلمان باشد و با هدایت آگاهانه و مسئولانه، مسیر دستیابی به آینده ای روشن تر، عادلانه تر و انسان محورتر در آموزش و پرورش را هموار سازد.

نویسندگان

سمانه خلیلی

کارشناسی روانشناسی