برنامه درسی ابتدایی و نقش مهارت های زندگی در کیفیت بخشی آن

زمینه و هدف: آموزش مهارت های زندگی در مقطع ابتدایی، زیربنای توسعه شخصیت و موفقیت های آتی دانش آموزان است. هدف پژوهش حاضر، واکاوی نقش این مهارت ها در فرآیند یاددهی-یادگیری و تاثیر آن بر ابعاد رفتاری و شناختی کودکان است.روش پژوهش: این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و داده های آن از طریق مرور منابع کتابخانه ای و تحلیل گزارش های میدانی از مدارس ابتدایی ایران و جهان گردآوری شده است. چارچوب نظری پژوهش مبتنی بر نظریه های هوش هیجانی، یادگیری اجتماعی-عاطفی (SEL) و تفکر انتقادی است.یافته ها: تحلیل ها نشان می دهد که ادغام مهارت هایی نظیر مدیریت هیجان، حل مسئله، کار تیمی و تصمیم گیری اخلاقی در برنامه درسی، منجر به بهبود معنادار در تعاملات میان فردی، افزایش انگیزه تحصیلی و تقویت مشارکت کلاسی می شود. همچنین یافته ها بر ضرورت گذار از آموزش های نظری به الگوهای «تجربه محور» و لزوم همسویی محتوا با مراحل رشد شناختی کودکان تاکید دارد.نتیجه گیری: اثربخشی آموزش مهارت های زندگی در گرو ایجاد یک اکوسیستم هماهنگ میان مدرسه، خانواده و جامعه است. این مقاله ضمن ارائه راهکارهای اجرایی نظیر توانمندسازی معلمان و طراحی ابزارهای ارزشیابی کیفی، پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی رویکرد تلفیقی را جایگزین برنامه های فوق برنامه کرده و بر بومی سازی محتوا با توجه به بستر فرهنگی تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، برنامه درسی ، دوره ابتدایی