اثرات اضطراب اجتماعی بر یادگیری در کلاس های درس

چکیده اضطراب اجتماعی به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات روان شناختی در دانش آموزان و دانشجویان، نقشی تعیین کننده در کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی دارد. این نوع اضطراب معمولا با ترس مداوم از ارزیابی منفی توسط دیگران، خودسانسوری و اجتناب از تعاملات کلاسی همراه است و می تواند زمینه ساز کاهش مشارکت فعال در فرآیندهای آموزشی شود. مطالعات روان شناسی یادگیری نشان می دهند که اضطراب اجتماعی بر توجه، حافظه کاری و توانایی پردازش اطلاعات تاثیر مستقیم دارد و باعث کاهش توانایی یادگیری مفاهیم جدید می شود. علاوه بر این، اضطراب اجتماعی می تواند انگیزه یادگیری را کاهش داده و باعث عملکرد ضعیف در فعالیت های فردی و گروهی شود. تعاملات اجتماعی محدود، کاهش مشارکت در بحث های کلاسی و پرهیز از ارائه و پرسش و پاسخ، نمونه هایی از پیامدهای رفتاری اضطراب اجتماعی در کلاس هستند. تحقیقات تجربی نشان می دهند که دانش آموزان و دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی نمرات پایین تری در آزمون های تحصیلی کسب می کنند و کمتر از فرصت های یادگیری گروهی بهره می برند. علاوه بر عوامل فردی، محیط آموزشی نیز می تواند شدت اضطراب اجتماعی را تحت تاثیر قرار دهد؛ کلاس هایی که حمایت کننده، مشارکتی و بدون قضاوت هستند، می توانند اثرات منفی اضطراب اجتماعی بر یادگیری را کاهش دهند. از این رو، شناسایی به موقع دانش آموزان مبتلا و ارائه مداخلات روان شناختی، آموزشی و اجتماعی شامل آموزش مهارت های اجتماعی، تمرینات مدیریت اضطراب، استفاده از روش های تدریس فعال و فراهم کردن بازخورد مثبت، ضروری است تا یادگیری فعال، اعتماد به نفس تحصیلی و عملکرد آموزشی بهبود یابد. این پژوهش با مرور منابع علمی و تحلیل نتایج مطالعات پیشین، نشان می دهد که توجه به ابعاد روان شناختی دانش آموزان نقش اساسی در ایجاد محیط یادگیری موثر و ارتقای کیفیت آموزش دارد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: اضطراب اجتماعی ، یادگیری ، مشارکت کلاسی ، عملکرد تحصیلی ، تعامل اجتماعی ، مدیریت اضطراب ، محیط آموزشی