بررسی تاثیر سبک های رهبری بر عملکرد کارکنان در سازمان های بزرگ

رهبری به عنوان یکی از عوامل کلیدی در موفقیت سازمان ها، نقش اساسی در هدایت، انگیزه بخشی و ارتقای عملکرد کارکنان دارد. سبک های رهبری مختلف، شامل رهبری اقتدارگرا، دموکراتیک، مشارکتی، تحول آفرین و خدمت گزار، تاثیرات متفاوتی بر رفتار، رضایت شغلی، انگیزه و عملکرد کارکنان دارند. سازمان های بزرگ به دلیل ساختار پیچیده، تنوع نیروی انسانی و چالش های محیطی، نیازمند رهبرانی هستند که بتوانند سبک مدیریتی خود را با شرایط و نیازهای سازمان تطبیق دهند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر سبک های مختلف رهبری بر عملکرد کارکنان در سازمان های بزرگ و تحلیل رابطه میان سبک رهبری، انگیزه، رضایت شغلی و تعهد سازمانی است.مطالعات گذشته نشان می دهند که رهبری اقتدارگرا با کنترل متمرکز و دستوردهی مستقیم، می تواند در کوتاه مدت بهره وری را افزایش دهد اما در بلندمدت موجب کاهش رضایت و انگیزه کارکنان می شود. در مقابل، سبک های دموکراتیک و مشارکتی با ایجاد مشارکت فعال کارکنان در تصمیم گیری ها، ارتقای رضایت شغلی و تعهد سازمانی را به همراه دارند. همچنین، سبک های تحول آفرین و خدمت گزار با تقویت انگیزه درونی، ایجاد محیط کاری مثبت و توسعه توانمندی های کارکنان، بیشترین اثر مثبت را بر عملکرد و بهره وری سازمان دارند.این پژوهش تاکید می کند که انتخاب و پیاده سازی سبک رهبری موثر، همراه با توجه به فرهنگ سازمانی و ویژگی های کارکنان، عامل کلیدی در افزایش بهره وری، رضایت شغلی و تعهد سازمانی است. نتایج تحقیق برای مدیران سازمان های بزرگ راهنمایی عملی فراهم می کند تا سبک های رهبری مناسب را شناسایی کرده و محیط کاری انگیزشی و خلاق ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

رهبری ، سبک های رهبری ، عملکرد کارکنان ، رضایت شغلی ، انگیزه کارکنان ، تعهد سازمانی