ارزیابی اثر روش تدریس پروژه محور بر انگیزه و مشارکت تحصیلی دانش آموزان

یادگیری پروژه محور به عنوان یکی از روش های نوین آموزشی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری، انگیزش و مشارکت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی اثر روش تدریس پروژه محور بر انگیزش و مشارکت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق از نوع پژوهش های توصیفی-پیمایشی و جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه در مدارس شهری بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد انگیزش تحصیلی و مشارکت تحصیلی جمع آوری شد و تحلیل آن ها با نرم افزارهای آماری انجام گرفت.یافته ها نشان داد که یادگیری پروژه محور با فراهم کردن محیطی فعال، مشارکتی و معنادار، انگیزش درونی دانش آموزان را تقویت می کند و آنان را به مشارکت فعال در فرآیند یادگیری ترغیب می نماید. دانش آموزان از طریق انجام پروژه های عملی و واقعی، مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت و همکاری گروهی را توسعه می دهند. علاوه بر این، تجربه عملی، مسئولیت پذیری و خودگردانی در یادگیری موجب افزایش علاقه و تعهد دانش آموزان به درس ها می شود.با وجود مزایای قابل توجه، چالش هایی همچون محدودیت زمان، نیاز به منابع کافی، مهارت های تخصصی معلمان و پیچیدگی ارزیابی عملکرد نیز شناسایی شد. تجارب داخلی و خارجی نشان می دهند که موفقیت این روش مستلزم برنامه ریزی دقیق، آموزش معلمان و فراهم بودن امکانات لازم است.نتیجه گیری پژوهش نشان می دهد که به کارگیری روش تدریس پروژه محور می تواند به طور موثر انگیزش و مشارکت تحصیلی دانش آموزان را افزایش دهد و زمینه ساز یادگیری عمیق، مهارت محور و پایدار باشد. این یافته ها اهمیت توسعه و ترویج روش های نوین آموزشی در مدارس و برنامه ریزی های آموزشی را آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

یادگیری پروژه محور ، انگیزش تحصیلی ، مشارکت تحصیلی ، یادگیری فعال ، مهارت های دانش آموزی