بررسی رابطه استرس شغلی با فرسودگی شغلی پرستاران بیمارستان های شهر سراوان

پرستاری یکی از مشاغل کلیدی نظام سلامت است که به دلیل ماهیت خاص خود، پرستاران را در معرض فشارهای روانی، عاطفی و جسمی متعددی قرار می دهد. استرس شغلی یکی از شایع ترین مشکلات روان شناختی در این حرفه است که در صورت تداوم می تواند منجر به بروز فرسودگی شغلی شود. فرسودگی شغلی پیامدهای منفی متعددی از جمله کاهش کیفیت مراقبت های پرستاری، افت رضایت شغلی، افزایش خطاهای حرفه ای و تمایل به ترک شغل را به دنبال دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه استرس شغلی با فرسودگی شغلی پرستاران بیمارستان های شهر سراوان بود. این پژوهش به روش توصیفی–مقطعی انجام شد. جامعه آماری شامل پرستاران شاغل در بیمارستان های شهر سراوان بود که 18 نفر از آنان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه اطلاعات دموگرافیک، پرسش نامه استرس پرستاری تافت و اندرسون و پرسش نامه فرسودگی شغلی مزلاچ بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی شامل فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پرستاران مورد مطالعه از سطح بالایی از استرس شغلی و فرسودگی شغلی برخوردار هستند. بر اساس یافته ها، توجه به سلامت روان پرستاران و طراحی مداخلات حمایتی جهت کاهش استرس شغلی و فرسودگی شغلی ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

Occupational Stress ، Job Burnout ، Nurses ، Hospital ، Saravan