استفاده از هوش مصنوعی در پیش بینی نیازهای آموزشی آینده

پیشرفت های سریع فناوری و تغییرات پویا در بازار کار، ضرورت بازنگری در سیستم های آموزشی سنتی را بیش از پیش نمایان ساخته است. هوش مصنوعی به عنوان یکی از قدرتمندترین ابزارهای تحلیل داده، قابلیت بالایی در شناسایی الگوهای پیچیده و پیش بینی روندهای آینده دارد. این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در پیش بینی نیازهای آموزشی آینده می پردازد. روش کار بر پایه مرور ادبیات و مطالعات کاربردی استوار است. یافته ها نشان می دهد که تحلیل داده های کلان توسط الگوریتم های یادگیری ماشین، می تواند مهارت های مورد نیاز آینده را با دقت بالایی شناسایی کرده و برنامه های درسی را پویا کند. همچنین، سیستم های توصیه گر هوشمند می توانند مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده را برای دانش پژوهان ترسیم کنند. نتیجه گیری حاکی از آن است که ادغام هوش مصنوعی در برنامه ریزی آموزشی، کلید حلقه مفقوده بین دانشگاه و صنعت است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نیازهای آموزشی ، پیش بینی ، یادگیری ماشین ، برنامه ریزی درسی ، بازار کار