تدریس هوشمند در مدرسه هوشمند: بازتعریف نقش معلم و دانش آموز در اکوسیستم آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی

با ظهور عصر دیجیتال و گسترش روزافزون فناوری های نوین، نظام های آموزشی در سراسر جهان دستخوش تحولات بنیادینی شده اند. در این میان، مدارس هوشمند و به کارگیری هوش مصنوعی در فرآیند تدریس، به عنوان یکی از پیشرفته ترین رویکردهای آموزشی، جایگاه ویژه ای پیدا کرده اند. این مقاله به بررسی جامع مفهوم تدریس هوشمند در مدارس هوشمند و بازتعریف نقش معلمان و دانش آموزان در اکوسیستم آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تبیین چگونگی گذار از روش های سنتی آموزش به سمت روش های هوشمند، شخصی سازی محتوای آموزشی، و ارتقای سطح یادگیری با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی است. در این راستا، به بررسی چالش ها، فرصت ها، و الزامات پیاده سازی چنین نظامی پرداخته می شود. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی با تحلیل داده های یادگیری، می تواند به معلمان در شناسایی نقاط ضعف و قوت دانش آموزان کمک کرده و مسیر یادگیری را برای هر فرد به صورت منحصر به فرد هموار سازد. همچنین، نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به راهنما، تسهیل گر و ناظر بر فرآیند یادگیری تغییر یافته و دانش آموز نیز از منفعل بودن به سمت فعال بودن و مسئولیت پذیری در یادگیری حرکت می کند. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با مرور منابع معتبر، نشان می دهد که استقرار صحیح مدارس هوشمند نیازمند بستر زیرساختی قوی، بازنگری در برنامه های درسی و آموزش معلمان برای بهره گیری از ظرفیت های هوش مصنوعی است تا بتوان شاهد تحولی واقعی در کیفیت آموزش و پرورش کشور بود.

کلیدواژه ها:

تدریس هوشمند ، مدرسه هوشمند ، هوش مصنوعی ، نقش معلم ، نقش دانش آموز ، شخصی سازی آموزش ، تحول آموزشی ، فناوری آموزشی.