نقش هوش مصنوعی در توسعه مهارت های خودیاری و خودتنظیمی در دانش آموزان

با ظهور عصر دیجیتال و گسترش روزافزون فناوری های نوین، هوش مصنوعی به عنوان یکی از قدرتمندترین ابزارهای تحول آفرین در نظام های آموزشی وارد شده است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی کاربردها و تاثیرات هوش مصنوعی در ارتقای مهارت های خودیاری، یادگیری خودگردان و خودنظم دهی در دانش آموزان است. در این مقاله، با استفاده از روش کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع، نشان داده می شود که چگونه سیستم های هوشمند، دستیاران آموزشی تطبیقی و پلتفرم های یادگیری شخصی سازی شده، می توانند با ارائه بازخوردهای فوری، تشخیص شکاف های یادگیری و پیشنهاد راهکارهای متناسب با نیازهای فردی، دانش آموزان را در مدیریت فرآیند یادگیری یاری کنند. یافته ها حاکی از آن است که ادغام هوش مصنوعی در آموزش، نه تنها کارایی یادگیری را افزایش می دهد، بلکه با تقویت استقلال و مسئولیت پذیری دانش آموزان، آن ها را به یادگیرندگانی مادام العمر تبدیل می کند. در نهایت، این مقاله به چالش ها و ملاحظات اخلاقی استفاده از این فناوری در مدارس نیز می پردازد و پیشنهاداتی برای کاربردی سازی آن ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مهارت های خودیاری ، خودتنظیمی ، دانش آموزان ، یادگیری شخصی سازی شده ، آموزش هوشمند