بررسی روش های نوین در ارزشیابی غیرمستقیم

ارزشیابی یکی از ارکان اصلی نظام آموزشی است که کیفیت یادگیری و تدریس را تعیین می کند. در حالی که ارزشیابی مستقیم (مانند آزمون های کتبی) سنجش دانش صریح را هدف قرار می دهد، ارزشیابی غیرمستقیم بر سنجش مهارت ها، نگرش ها و ارزش هایی تمرکز دارد که به سادگی قابل مشاهده و اندازه گیری نیستند. این پژوهش با هدف بررسی روش های نوین در ارزشیابی غیرمستقیم و نقش آن در ارتقای کیفیت آموزش انجام شده است. روش تحقیق حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و مروری است و به معرفی ابزارها و رویکردهای نوینی مانند پورتفولیو، خودارزیابی، ارزشیابی همتا و تحلیل داده های دیجیتال می پردازد. یافته ها نشان می دهد که ارزشیابی غیرمستقیم با تمرکز بر فرآیند یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموز، تصویر عمیق تری از توانایی های واقعی آن ها ارائه می دهد. همچنین، این روش ها با افزایش خودنظارتی و مسئولیت پذیری دانش آموزان، به تربیت افرادی مستقل و یادگیرنده مادام العمر کمک می کنند. نتیجه گیری کلی مقاله حاکی از آن است که ترکیب ارزشیابی مستقیم و غیرمستقیم، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای دستیابی به اهداف آموزشی جامع و تحقق سند تحول بنیادین آموزش و پرورش است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی غیرمستقیم ، ارزشیابی اصیل ، پورتفولیو ، خودارزیابی ، یادگیری مادام العمر ، سنجش آموزشی