بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر ایجاد یادگیری تعاملی و تجربی در آموزش مجازی

پیشرفت های چشمگیر در عصر دیجیتال و ظهور فناوری های نوین، لزوم بازنگری در روش های سنتی آموزش و بهره گیری از پتانسیل های هوش مصنوعی در نظام آموزشی را بیش از پیش نمایان ساخته است. هدف اصلی این مقاله، بررسی و تحلیل نقش هوش مصنوعی در ایجاد یادگیری تعاملی و تجربی در بستر آموزش مجازی است. روش تحقیق در این مطالعه به شیوه ی مروری و کتابخانه ای انجام پذیرفت و داده های مورد نیاز با مطالعه، گردآوری و تحلیل محتوای منابع معتبر علمی، مقالات پژوهشی و کتب مرتبط استخراج گردیدند. یافته های مقاله نشان می دهد که هوش مصنوعی با ایجاد دستیاران مجازی و سیستم های بازخورد فوری، سطح تعامل و مشارکت فعال یادگیرندگان را به شدت ارتقا داده و محیطی پویا و زنده را در آموزش مجازی شکل می دهد. همچنین، با تلفیق این فناوری با واقعیت مجازی و افزوده، بستری برای شبیه سازی سناریوهای واقعی فراهم شده است که امکان یادگیری تجربی و درگیر شدن با مفاهیم پیچیده را بدون محدودیت های مکانی و ریسک های عملی میسر می سازد. علاوه بر این، قابلیت شخصی سازی آموزش توسط الگوریتم های هوشمند، باعث تنظیم مسیر یادگیری متناسب با نیازها و سرعت هر فرد شده و منجر به افزایش کارایی و بهبود عملکرد تحصیلی می گردد. همچنین، می توان نتیجه گرفت که ادغام هوش مصنوعی در آموزش مجازی نه تنها کیفیت یادگیری را تعالی بخشیده، بلکه آینده ی آموزش را به سمت روش های هوشمند، تطبیق پذیر و تجربه محور سوق می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش مجازی ، یادگیری تعاملی ، یادگیری تجربی ، شخصی سازی آموزش