تاثیر اسطوره بر شعر معاصر فارسی

اسطوره همواره یکی از عناصر بنیادین در ادبیات فارسی محسوب شده و در شعر معاصر نیز نقش مهمی در بازتاب هویت فرهنگی و بازآفرینی معنا دارد. پژوهش های اخیر نشان می دهد که شاعران معاصر با بهره گیری از اسطوره ها، همچون پرومته و اسطوره های شاهنامه ای، توانسته اند با تلفیق نمادها و مفاهیم کهن، مفاهیم جدیدی از انسان، جامعه و طبیعت ارائه دهند (علوی مقدم & ماسانی، ۱۳۹۹; Re-reading the function of myth in Persian and Arabic poetry, سال انتشار نامشخص). بازآفرینی اسطوره در شعر معاصر نه تنها جنبه زیبایی شناسی اثر را ارتقا می دهد، بلکه به شاعر امکان می دهد به نقد اجتماعی و فلسفی بپردازد و پیوند میان سنت و نوآوری را تقویت کند (مبینی پور & محمدی، ۱۴۰۴). مرور پژوهش های داخلی و بین المللی نشان می دهد که اسطوره به عنوان ابزاری موثر در غنی سازی محتوای شعر معاصر فارسی عمل کرده و زمینه را برای تولید معناهای چندلایه فراهم می آورد (Rıouğuı, ۲۰۲۵). بنابراین، بررسی و تحلیل حضور اسطوره در شعر معاصر فارسی، درک عمیق تری از روندهای ادبی و فرهنگی دوران معاصر ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

اسطوره ، شعر معاصر فارسی ، بازآفرینی ، نماد ، هویت فرهنگی