نقش فناوری در تقویت انگیزه یادگیری از طریق بازخورد فوری

با گسترش مدارس هوشمند و نفوذ فناوری های نوین در محیط های آموزشی، پویایی روابط انسانی، به ویژه اعتماد متقابل میان معلم و دانش آموز، دستخوش تغییرات بنیادینی شده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر کلاس های هوشمند بر ابعاد مختلف اعتماد، شامل اعتماد شناختی، عاطفی و اخلاقی، و ارائه راهکارهایی برای تقویت آن انجام شده است. روش تحقیق حاضر توصیفی-تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای است. نتایج نشان می دهد که اگرچه ابزارهای هوشمند می توانند شفافیت و عدالت آموزشی را افزایش دهند، اما نظارت های گسترده داده محور و کاهش تعاملات چهره به چهره می تواند به حس بی اعتمادی و اضطراب در دانش آموزان منجر شود. عواملی مانند شفافیت الگوریتم ها، حفظ حریم خصوصی، نقش راهبردی معلم به عنوان تسهیل گر و ایجاد فرهنگ کلاسی مبتنی بر احترام، در شکل گیری اعتماد در این محیط ها حیاتی هستند. همچنین، نتایج حاکی از آن است که اعتماد زیربنای پذیرش فناوری توسط دانش آموزان و موفقیت سیستم های هوشمند است. در نهایت، پیشنهاد می شود که سیاست گذاران آموزشی با تدوین چارچوب های اخلاقی و ارتقای سواد دیجیتال معلمان، بستری امن و مورد اعتماد را برای یادگیری در کلاس های هوشمند فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

اعتماد متقابل ، کلاس هوشمند ، معلم و دانش آموز ، فناوری آموزشی ، حریم خصوصی ، اخلاق دیجیتال