هوش مصنوعی در آموزش: تقویت کننده هوش انسانی یا جایگزین آن؟ پژوهشی در تاثیر هوش مصنوعی بر شناخت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف این مقاله،بررسی دوگانه و پیچیده تاثیر فناوری های هوش مصنوعی (AI) بر مولفه های شناختی (هوش) و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. با اتکا به روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و بررسی نظام مند پیشینه نظری و تجربی، این مطالعه نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد فوری و تسهیل دسترسی به محتوا، قابلیت تاثیرگذاری مثبت بر پیشرفت تحصیلی را داراست. با این حال، تاثیر آن بر «هوش» به معنای گسترده تر (تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله) مبهم تر و وابسته به چگونگی طراحی و ادغام pédagogique (آموزشی) آن است. یافته ها حاکی از آن است که استفاده صرفا ابزاری و غیرفعال از هوش مصنوعی می تواند منجر به تضعیف تفکر عمیق و وابستگی شناختی شود، در حالی که کاربست فعالانه و مبتنی بر چارچوب های آموزشی ریشه دار، می تواند به عنوان تقویت کننده شناختی عمل کند. این مقاله نتیجه می گیرد که آینده آموزش نه در تقابل، بلکه در هم آمیزی هوشمندانه قابلیت های انسان و ماشین قرار دارد، جایی که هوش مصنوعی ابزاری در خدمت تعمیق و تعالی فرآیندهای فکری انسان خواهد بود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، پیشرفت تحصیلی ، شناخت ، شخصی سازی یادگیری ، تفکر انتقادی.