نقش هوش اجتماعی در مذاکره و حل و فصل اختلافات بین فردی

اختلافات بین فردی بخشی اجتناب ناپذیر از زندگی اجتماعی هستند که در صورت عدم مدیریت صحیح، می توانند منجر به پیامدهای منفی گسترده ای شوند. مذاکره به عنوان یکی از رایج ترین ابزارها برای حل این اختلافات، نیازمند مجموعه ای از مهارت های شناختی و عاطفی است. هوش اجتماعی، به عنوان توانایی درک و مدیریت خود و دیگران در موقعیت های اجتماعی، نقشی حیاتی در اثربخشی فرآیندهای مذاکره و حل و فصل اختلافات ایفا می کند. هدف این مقاله مروری، بررسی جامع چگونگی تاثیر ابعاد مختلف هوش اجتماعی بر موفقیت در مذاکره و حل و فصل سازنده اختلافات بین فردی است. این مقاله با استفاده از روش پژوهش مروری کتابخانه ای و تحلیل منابع معتبر علمی داخلی و خارجی، نشان می دهد که هوش اجتماعی از طریق تقویت همدلی، آگاهی اجتماعی، مدیریت تاثیرگذاری، مهارت های ارتباطی و توانایی حل مسئله، به افراد امکان می دهد تا درک عمیق تری از نیازها و انگیزه های طرف مقابل پیدا کرده، راه حل های خلاقانه تری بیابند و روابط خود را به شکلی سازنده مدیریت کنند. یافته ها حاکی از آن است که توسعه هوش اجتماعی نه تنها به افزایش کارایی در حل تعارضات می انجامد، بلکه به ایجاد نتایج برد-برد و حفظ روابط بلندمدت کمک می کند. در نهایت، با توجه به اهمیت روزافزون تعاملات اجتماعی در جوامع پیچیده امروزی، پیشنهاداتی عملی برای توسعه هوش اجتماعی در بافت های فردی و سازمانی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

هوش اجتماعی ، مذاکره ، حل اختلاف ، تعارض بین فردی ، مهارت های ارتباطی ، همدلی.