تاثیر استفاده از شبیه سازها در ارتقای درک مفاهیم درسی در محیط های دیجیتال

این مقاله به بررسی تاثیر استفاده از شبیه سازهای آموزشی دیجیتال بر ارتقای درک عمیق مفاهیم درسی در سطوح مختلف آموزشی (مدرسه ای و دانشگاهی) می پردازد. شبیه سازها به عنوان ابزارهایی قدرتمند در محیط های یادگیری دیجیتال، توانایی بازسازی شرایط پیچیده و غیرقابل دسترس دنیای واقعی را فراهم می کنند و زمینه را برای یادگیری فعال، اکتشافی و مبتنی بر تجربه مهیا می سازند. در این پژوهش، با مروری بر مبانی نظری یادگیری فعال، نظریه ساخت گرایی و نقش فناوری در تسهیل فرآیند یادگیری، به تحلیل سازوکارهای تاثیر شبیه سازها بر شناخت مفاهیم انتزاعی و پیچیده پرداخته شده است. همچنین، با استناد به شواهد پژوهشی انجام شده در ایران، کارایی این ابزارها در حوزه های علوم و مهندسی مورد ارزیابی قرار گرفته و چالش های پیاده سازی و الزامات توسعه محتوای شبیه سازی مناسب مورد بحث قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهند که شبیه سازها با افزایش تعامل دانش آموز و دانشجو با محتوای درسی، بهبود درک روابط علت و معلولی و کاهش بار شناختی ناشی از مفاهیم پیچیده، نقش حیاتی در تعمیق یادگیری مفهومی ایفا می کنند. در نهایت، پیشنهاداتی برای سیاست گذاران آموزشی و طراحان سیستم های یادگیری الکترونیکی جهت بهره برداری موثرتر از این فناوری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: شبیه ساز آموزشی ، درک مفهومی ، یادگیری فعال ، محیط دیجیتال ، فناوری آموزشی ، یادگیری الکترونیکی.