چگونه می توان مهارت همکاری و روحیه ی کار گروهی را در میان دانش آموزان تقویت کرد؟

در هزاره سوم، پارادایم های آموزشی از تمرکز صرف بر دانش فردی و رقابت، به سوی توسعه مهارت های اجتماعی و کار گروهی تغییر جهت داده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی راهکارهای عملی و نظری برای تقویت مهارت همکاری و روحیه کار تیمی در میان دانش آموزان تدوین شده است. روش این پژوهش، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور منابع کتابخانه ای و نظریات اندیشمندان حوزه علوم تربیتی و روانشناسی تربیتی است. یافته ها نشان می دهد که برای گذار از آموزش سنتی معلم محور به آموزش مشارکتی دانش آموزمحور، نیاز به تغییرات بنیادین در سه سطح: برنامه درسی، روش های تدریس و نظام ارزشیابی است. نتایج حاکی از آن است که استفاده از تکنیک های یادگیری مشارکتی مانند جیگ ساو، تدریس همیاری و گروه بندی های ناهمگن، نه تنها پیشرفت تحصیلی را بهبود می بخشد، بلکه مولفه هایی نظیر مسئولیت پذیری، همدلی و مهارت های ارتباطی را نیز در دانش آموزان تقویت می کند. همچنین، نقش معلم به عنوان تسهیل گر و تغییر فرهنگ مدرسه از “رقابت برای نمره” به “رفاقت برای یادگیری” از الزامات اصلی این رویکرد است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:کار گروهی ، یادگیری مشارکتی ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ، روش تدریس ، همیاری ، نظام آموزشی ایران