مدرسه به عنوان محیط یادگیری امن و حمایتی

مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی، نقشی اساسی در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند. فراتر از انتقال دانش، مدرسه محیطی است که باید امنیت روانی، عاطفی، اجتماعی و فیزیکی فراگیران را تضمین کند. مفهوم «مدرسه امن و حمایتی» به فضایی اشاره دارد که در آن دانش آموزان بدون ترس از خشونت، تبعیض، تحقیر یا طرد اجتماعی، امکان یادگیری موثر و رشد شخصیتی را پیدا می کنند. پژوهش های تربیتی نشان می دهد که احساس امنیت و حمایت در مدرسه، رابطه ای مستقیم با انگیزش تحصیلی، سلامت روان، مشارکت فعال در یادگیری و کاهش رفتارهای پرخطر دارد.در سال های اخیر، با افزایش چالش هایی نظیر زورگویی، افت تحصیلی، اضطراب، افسردگی دانش آموزان و شکاف های اجتماعی، توجه به ایجاد محیط های یادگیری امن بیش از پیش اهمیت یافته است. مدرسه ای که از رویکردهای حمایتی استفاده می کند، نه تنها به پیشگیری از آسیب های روانی و اجتماعی می پردازد، بلکه با تقویت روابط مثبت میان معلمان، دانش آموزان و خانواده ها، زمینه ساز پرورش شهروندانی مسئول و توانمند می شود.این مقاله با رویکردی تحلیلی، به بررسی مفهوم مدرسه امن و حمایتی، مولفه های اصلی آن، نقش معلمان، مدیران و خانواده ها، تاثیر این محیط بر یادگیری و سلامت روان دانش آموزان و همچنین چالش ها و راهکارهای تحقق چنین مدارسی می پردازد. هدف اصلی مقاله، تبیین ضرورت توجه نظام آموزشی به امنیت و حمایت در مدارس و ارائه چارچوبی نظری برای بهبود کیفیت محیط های یادگیری است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مدرسه امن ، محیط یادگیری حمایتی ، سلامت روان دانش آموزان ، امنیت آموزشی ، نظام تعلیم و تربیت