نقش بازخورد توصیفی هوشمند در بهبود یادگیری

یادگیری موثر در نظام های آموزشی نوین، بیش از هر زمان دیگری وابسته به کیفیت بازخوردی است که فراگیران در طول فرایند یاددهی–یادگیری دریافت می کنند. بازخورد توصیفی به عنوان یکی از موثرترین انواع بازخورد، به جای تمرکز صرف بر نمره یا قضاوت نهایی، بر توضیح دقیق عملکرد فراگیر، نقاط قوت، کاستی ها و مسیرهای بهبود تمرکز دارد. با پیشرفت فناوری های هوشمند و گسترش هوش مصنوعی در آموزش، مفهوم «بازخورد توصیفی هوشمند» شکل گرفته است؛ مفهومی که ترکیبی از اصول آموزشی بازخورد توصیفی و توانمندی های تحلیل گرانه سامانه های هوشمند است. این نوع بازخورد می تواند متناسب با سطح، نیازها و سبک یادگیری هر فراگیر تولید شود و به صورت مستمر و بلادرنگ در اختیار او قرار گیرد.پژوهش های آموزشی نشان می دهد که بازخورد توصیفی هوشمند نقش مهمی در افزایش انگیزش درونی، خودتنظیمی یادگیری، عمق پردازش شناختی و در نهایت بهبود عملکرد تحصیلی فراگیران دارد. برخلاف بازخوردهای سنتی که اغلب کلی، تاخیری و یکسان برای همه فراگیران هستند، بازخورد هوشمند قابلیت شخصی سازی، تطبیق پذیری و پیگیری پیشرفت یادگیرنده را داراست.هدف این مقاله بررسی نقش بازخورد توصیفی هوشمند در بهبود یادگیری، تبیین مبانی نظری آن، تحلیل کارکردهای آموزشی، بررسی مزایا و چالش ها و ارائه پیشنهادهایی برای به کارگیری موثر آن در نظام آموزشی ایران است. نتایج این بررسی نشان می دهد که استفاده هدفمند از بازخورد توصیفی هوشمند می تواند به عنوان ابزاری راهبردی برای ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری در سطوح مختلف آموزشی مورد توجه سیاست گذاران، معلمان و طراحان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: بازخورد توصیفی ، بازخورد هوشمند ، یادگیری ، هوش مصنوعی در آموزش ، ارزشیابی آموزشی