نقش معلم در تحقق سند تحول بنیادین آموزش وپرورش

سند تحول بنیادین آموزش وپرورش، به عنوان نقشه راه نظام تربیتی جمهوری اسلامی ایران، هدف اصلی خود را تربیت انسان تراز «حیات طیبه» قرار داده است؛ انسانی که از نظر هویتی، معرفتی، اخلاقی و مهارتی برای زیست مومنانه، مسئولانه و خلاق در جامعه آماده باشد. تحقق این اهداف، بدون ایفای نقش فعال و چندبعدی معلم امکان پذیر نیست. معلم مهم ترین عامل انسانی در فرآیند تعلیم وتربیت و اصلی ترین عنصر انتقال دهنده ارزش ها، هنجارها، مهارت ها و بینش های مورد نظر این سند است. در این مقاله، جایگاه و نقش محوری معلم در تحقق سند تحول بنیادین بررسی شده و مشخص می گردد که چرا و چگونه «معلم تحول خواه» و «معلم تحول آفرین» باید در مرکز سیاست های اجرایی این سند قرار گیرد.یافته های این مقاله نشان می دهد که معلم در هفت حیطه اساسی نقش آفرینی می کند: تربیت اعتقادی و اخلاقی، تعمیق هویت ایرانی–اسلامی، ارتقای کفایت های حرفه ای، ایجاد محیط یادگیری پویا، توسعه مهارت های سده بیست ویکم، تحقق عدالت آموزشی و مشارکت در مدیریت مدرسه. علاوه بر این، اجرای موفق سند مستلزم تقویت نظام تربیت معلم، بازطراحی برنامه های درسی، توانمندسازی حرفه ای مستمر و فراهم آوردن شرایط معیشتی و منزلتی مناسب برای معلمان است. مقاله همچنین چالش های موجود مانند کمبود نیروی متخصص، فشار برنامه ای، محدودیت منابع و فاصله میان سیاست گذاری و اجرا را تحلیل کرده و راهکارهایی برای ارتقای نقش معلم در تحقق سند ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: سند تحول بنیادین ، معلم ، تربیت ، عدالت آموزشی ، کیفیت یادگیری ، هویت ایرانی–اسلامی ، آموزش وپرورش