نقش بازی های آموزشی در محور در ترویج همکاری و ارتباطات اجتماعی

بازی های آموزشی به عنوان یکی از ابزارهای نوین یاددهی–یادگیری، نقش مهمی در پرورش مهارت های شناختی، عاطفی و اجتماعی فراگیران ایفا می کنند. در دهه های اخیر، با تغییر رویکردهای آموزشی از آموزش های معلم محور به یادگیری فعال و مشارکتی، استفاده از بازی های آموزشی به طور چشمگیری مورد توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته است. این بازی ها، با فراهم کردن محیطی تعاملی، انگیزشی و کم تنش، زمینه ای مناسب برای تقویت همکاری، تعامل اجتماعی و ارتباطات بین فردی ایجاد می کنند.هدف این مقاله بررسی نقش بازی های آموزشی در ترویج همکاری و ارتباطات اجتماعی در میان فراگیران است. در این راستا، ابتدا مفهوم بازی های آموزشی و ویژگی های آن ها تبیین می شود، سپس ابعاد مختلف همکاری و ارتباطات اجتماعی مورد بررسی قرار می گیرد. مقاله حاضر نشان می دهد که بازی های آموزشی از طریق ایجاد موقعیت های مشارکتی، حل مسئله گروهی، نقش پذیری اجتماعی و تعامل سازنده، به تقویت مهارت هایی همچون گفت وگو، همدلی، احترام متقابل و مسئولیت پذیری کمک می کنند.همچنین یافته های پژوهش های داخلی حاکی از آن است که استفاده هدفمند از بازی های آموزشی می تواند موجب افزایش مشارکت اجتماعی، کاهش تعارضات بین فردی و بهبود روابط گروهی در محیط های آموزشی شود. در نهایت، مقاله بر اهمیت طراحی اصولی بازی های آموزشی و نقش معلمان در هدایت صحیح این بازی ها تاکید کرده و پیشنهادهایی کاربردی برای بهره گیری موثر از بازی های آموزشی در نظام آموزشی ارائه می دهد. نتایج این پژوهش می تواند برای معلمان، مربیان، برنامه ریزان آموزشی و والدین مفید واقع شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: بازی های آموزشی ، همکاری ، ارتباطات اجتماعی ، یادگیری مشارکتی ، تعامل اجتماعی