تحلیل فرصت ها و چالش های جایگزینی یا تکمیل آموزش حضوری با معلمان هوشمند

ورود هوش مصنوعی و سیستم های تدریس هوشمند به عرصه آموزش، پارادایم های سنتی یادگیری را با تحولات بنیادین مواجه کرده است. این مقاله به تحلیل و بررسی فرصت ها و چالش های ناشی از جایگزینی یا تکمیل آموزش حضوری با معلمان هوشمند می پردازد. با بهره گیری از رویکردی تحلیلی-انتقادی، استدلال می شود که اگرچه معلمان هوشمند امکانات بی نظیری نظیر شخصی سازی انبوه، دسترسی نامحدود زمانی و مکانی، و تصمیم گیری داده محور را فراهم می آورند، اما جایگزینی کامل آن ها با معلمان انسانی به دلیل فقدان مولفه های عاطفی، اجتماعی و تربیتی با چالش های جدی روبروست. چالش های فنی مانند شکاف دیجیتال و سوگیری های الگوریتمی، در کنار پیامدهای روان شناختی همچون کاهش مهارت های اجتماعی و وابستگی شناختی، لزوم اتخاذ رویکردی محتاطانه را گوشزد می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدل بهینه، نه حذف معلم انسانی و نه طرد تکنولوژی، بلکه رویکردی ترکیبی و تکمیلی (هوش افزوده) است. در این مدل، هوش مصنوعی وظایف تکراری و پردازش داده ها را بر عهده می گیرد و معلم انسانی بر نقش های تربیتی، پرورش خلاقیت و تعاملات عاطفی تمرکز می کند. این همزیستی خردمندانه می تواند ضمن ارتقای کارایی و عدالت آموزشی، ارزش های انسانی نظام تعلیم و تربیت را حفظ نماید.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: معلمان هوشمند ، آموزش ترکیبی ، هوش مصنوعی در آموزش ، شخصی سازی یادگیری ، عدالت آموزشی ، تعامل انسان و ماشین ، اخلاق الگوریتمی ، مهارت های اجتماعی ، بار شناختی ، تحلیل داده های یادگیری