تدریس فعال بدون فناوری، مدل های کم هزینه و بومی

در دهه های اخیر، تدریس فعال به عنوان یکی از روش های موثر در یادگیری دانش آموزان مورد توجه ویژه قرار گرفته است. با این وجود، بسیاری از مدل های تدریس فعال نیازمند تجهیزات و فناوری های پیشرفته اند که ممکن است در بسیاری از مدارس، خصوصا در مناطق محروم و روستایی، دردسترس نباشد. این مقاله به بررسی مدل های تدریس فعال بدون وابستگی به فناوری های پیچیده می پردازد و راهکارهای کم هزینه و بومی را معرفی می کند که معلمان توانمند باشند با منابع محدود به تدریس فعال بپردازند. هدف، ارائه مدلی کاربردی و عملیاتی برای شرایط مختلف مدارس کشور است که ضمن حفظ کیفیت آموزشی، قابلیت اجرا در محیط های با امکانات حداقلی را داشته باشد. این پژوهش از منابع و مطالعات فارسی بهره می گیرد و تلاش می کند با توجه به ویژگی های فرهنگی و بومی ایران، نمونه های عملیاتی قابل اجرا را پیشنهاد دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: تدریس فعال ، مدل های کم هزینه ، آموزش بومی ، یادگیری مشارکتی ، روش های بدون فناوری ، یادگیری معکوس ، آموزش در مناطق کم برخوردار ، آموزش تعاملی