بررسی اثربخشی برنامه های آموزشی برای تاب آوری هیجانی دانش آموزان پایه های اول و دوم ابتدایی.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی برنامه های آموزشی در تقویت تاب آوری هیجانی دانش آموزان پایه های اول و دوم ابتدایی است. تاب آوری هیجانی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی سلامت روان، نقش بسزایی در توانایی کودکان برای سازگاری با موقعیت های دشوار، کنترل هیجان ها و حفظ عملکرد مطلوب در شرایط فشار روانی دارد. در این مطالعه تلاش شده است تا با اجرای برنامه های آموزشی طراحی شده بر اساس رویکردهای روان شناسی مثبت و آموزش مهارت های زندگی، میزان تاثیر این برنامه ها بر ابعاد مختلف تاب آوری هیجانی از جمله خودتنظیمی هیجانی، همدلی، مهارت های ارتباطی و حل مسئله مورد سنجش قرار گیرد.روش پژوهش به صورت شبه تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون و گروه کنترل انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های اول و دوم ابتدایی بوده و نمونه گیری به صورت تصادفی از میان مدارس ابتدایی صورت گرفته است. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه تاب آوری هیجانی و چک لیست مشاهده رفتاری معلمان بوده است.نتایج تحلیل داده ها نشان داد اجرای برنامه های آموزشی به طور معناداری موجب بهبود سطح تاب آوری هیجانی، کاهش واکنش های منفی هیجانی، و ارتقای مهارت های اجتماعی و خودکنترلی در میان دانش آموزان شرکت کننده شده است. این یافته ها بیانگر اهمیت و ضرورت گنجاندن دوره های آموزش هیجانی در برنامه های رسمی مدارس ابتدایی برای ارتقای سلامت روانی و سازگاری هیجانی کودکان در سنین پایه است.

کلیدواژه ها:

اثربخشی ، تاب آوری ، دوره ابتدایی