تاثیر روش های تدریس فعال و مشارکتی در درس تربیت بدنی بر ارتقای مهارت حرکتی ، اجتماعی و خود مدیریتی در دانش آموزان مقطع ابتدایی

روش های تدریس فعال و مشارکتی در درس تربیت بدنی دوره ابتدایی، با افزایش مشارکت معنادار دانش آموزان و تبدیل کلاس به محیط یادگیری تعاملی، ظرفیت بالایی برای ارتقای مهارت های حرکتی، اجتماعی و خودمدیریتی دارند. هدف این مقاله تبیین سازوکارهای اثرگذاری این روش ها بر بهبود کیفیت اجرا و دقت حرکات پایه، تقویت همکاری و ارتباط موثر در فعالیت های گروهی، و رشد توانایی برنامه ریزی، خودنظارتی و مدیریت هیجان در موقعیت های بازی و تمرین است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است؛ بدین معنا که با مرور منظم منابع نظری و پژوهشی، الگوهای رایج تدریس فعال مانند یادگیری همیارانه، آموزش ایستگاهی، بازی های هدفمند و چالش های حل مسئله حرکتی استخراج و پیامدهای آنها در سه حوزه یادشده تحلیل گردید. نتایج نشان می دهد اجرای دقیق این رویکردها همراه با هدف گذاری روشن، بازخورد مرحله ای، نقش دهی منصفانه در گروه ها و ارزشیابی عملکردی، به افزایش تمرین موثر و انتقال مهارت، کاهش کناره گیری، بهبود تعامل همسالان و رشد مسئولیت پذیری و نظم شخصی می انجامد و زمینه مشارکت فراگیر برای دانش آموزان با سطوح توانایی متفاوت را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی ابتدایی ، تدریس فعال ، یادگیری مشارکتی ، مهارت حرکتی ، مهارت اجتماعی ، خودمدیریتی