نقش مدارس هوشمند در کاهش شکاف فناوری و ارتقای عدالت آموزشی

مدرسه هوشمند به عنوان یکی از تحولات نوین در نظام آموزشی، با بهره گیری از فناوری های پیشرفته و ابزارهای دیجیتال، فرصتی برای ارتقای کیفیت یادگیری و کاهش شکاف فناوری میان دانش آموزان مناطق مختلف فراهم می آورد. این مقاله با هدف بررسی نقش مدارس هوشمند در کاهش نابرابری های آموزشی و تحقق عدالت آموزشی نگارش شده است. روش شناسی پژوهش به صورت مروری و تحلیلی بوده و با استفاده از بررسی منابع معتبر و تجزیه وتحلیل چالش ها، فرصت ها و راهکارهای مرتبط با مدارس هوشمند صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهند که مدارس هوشمند می توانند از طریق توزیع عادلانه تجهیزات فناوری، شخصی سازی فرآیند یادگیری، افزایش مشارکت دانش آموزان و بهره گیری از ابزارهای هوش مصنوعی، به کاهش شکاف فناوری و ایجاد فرصت های برابر برای یادگیری کمک کنند. با این حال، چالش هایی مانند نابرابری مالی خانواده ها و مدارس کم برخوردار، ضعف زیرساخت های شبکه ای در مناطق دورافتاده، مقاومت فرهنگی و نگرانی های امنیت اطلاعات، موانعی هستند که باید مدیریت شوند. برای رفع این محدودیت ها، پیشنهاداتی از جمله تخصیص یارانه برای تامین تجهیزات در مناطق محروم، آموزش مداوم معلمان و مدیران، سرمایه گذاری در زیرساخت های شبکه ای، تدوین استانداردهای ملی برای مدارس هوشمند و همکاری با بخش خصوصی ارائه شده است. همچنین، ضرورت انجام مطالعات تجربی منطقه ای و ارزیابی طولی اثرات مدارس هوشمند بر عدالت آموزشی به عنوان مسیرهای پژوهشی آینده مطرح شده است. این پژوهش نشان می دهد که مدارس هوشمند، اگر به صورت جامع و هماهنگ اجرا شوند، می توانند ابزاری موثر برای تحول نظام آموزشی و ارتقای عدالت آموزشی باشند.

کلیدواژه ها:

مدارس هوشمند ، عدالت آموزشی ، شکاف فناوری ، یادگیری شخصی سازی شده ، زیرساخت های شبکه ای