بررسی کیفیت روابط معلم-دانش آموز در مشارکت درکلاس

کیفیت روابط میان معلم و دانش آموز نقش بسیار حیاتی و تعیین کننده ای در شکل گیری طیف وسیعی از مولفه های مرتبط با یادگیری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این روابط، نه تنها بر انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان، بلکه بر سطح تعهد و میزان مشارکت فعال آن ها در فرآیند یادگیری و فعالیت های کلاسی تاثیر عمیق و چندجانبه ای دارند. با توجه به این اهمیت، این مقاله با اتخاذ رویکردی تحلیلی و مبتنی بر مرور جامع مبانی نظری و یافته های پژوهشی مرتبط، به بررسی دقیق و عمیق این رابطه پرداخته است. هدف اصلی، روشن ساختن چگونگی اثرگذاری کیفی و کمی روابط مثبت معلم–دانش آموز بر ابعاد مختلف مشارکت در کلاس، اعم از مشارکت شناختی، عاطفی و رفتاری است. نتایج حاصل از این بررسی نشان می دهد که برقراری و حفظ یک رابطه حمایتی، مبتنی بر احترام متقابل، درک عمیق نیازها و ویژگی های دانش آموزان، و همچنین تعاملات آموزشی مستمر و سازنده، می تواند به طور موثری منجر به ارتقاء چشمگیر سطوح مختلف مشارکت دانش آموزان شود. این ارتقاء در نهایت به یادگیری عمیق تر، خلاقیت بیشتر و احساس تعلق و امنیت روانی در محیط آموزشی منجر خواهد شد.

کلیدواژه ها:

روابط معلم–دانش آموز ، مشارکت در کلاس ، تعامل آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری فعال ، حمایت معلم ، احترام متقابل ، اعتماد