الگوی تجمع عناصر زنوبیوتیک و ضروری در جایگاههای رویشی پر، پایش زیستی کوتاهمدت و بلندمدت با رویکرد سطوح تغذیهای مختلف در مرغابیسانان زمستانگذران شمال ایران

زمینه و هدف: فعالیت های انسانی موجب انتشار مقادیر زیادی از فلزات در محیط زیست و آلودگی اکوسیستم ها و زنجیره های غذایی تا سطح انسانی شده است. همچنین آلودگی فلزات سنگین به یک مشکل مهم در دهه های اخیر تبدیل شده است. این فلزات به طور بالقوه ای برای بیش تر موجودات در سطوح مختلف مواجهه و جذب، مضر و خطرناک هستند. هدف از این مطالعه از یک سو، بررسی تجمع جیوه در شاهپر های اولیه پروازی و پر های ناحیه بیرونی دم بین مرغابی سانان با رژیم غذایی متفاوت و از سوی دیگر بررسی سطوح مختلف برخی از عناصر زنوبیوتیک (جیوه، کادمیوم و سرب) و ضروری (آهن، مس، روی و نیکل) در قطعات مختلف پر های بیرونی دم، شاهپر های اولیه بال و پر های سینه ای در چهار گونه از مرغابی سانان با جایگاه های متفاوت در زنجیره غذایی است که شامل غاز خاکستری (Anser anser)، خوتکا (Anas crecca)، فیلوش (Anas acuta) و اردک سرسبز (Anas platyrhynchos) می باشد.

روش بررسی: در این مطالعه جیوه توسط دستگاه پیشرفته اندازه گیری ترکیبات جیوه (AMA ۲۵۴ Advanced Mercury Analyzer) و بقیه فلزات نیز توسط دستگاه پلاسمای جفت شده القایی / طیف سنجی نشر نوری (ICP/OES) اندازه گیری شدند.

یافته ها: نتایج نشان داد که در میانگین غلظت جیوه و دیگر فلزات بین گونه ها و قطعات مختلف شاهپر های دم (۰۰۱/۰P<) و همچنین بین شاهپر های اولیه پروازی (۰۰۱/۰P< برای اکثر شاهپر ها) تفاوت معنی دار آماری وجود دارد.

بحث و نتیجه گیری: مقایسه بین قطعات مختلف شاهپر های دم و شاهپر های اولیه پروازی از لحاظ تجمع جیوه نشان داد که هر چهار گونه در کلاسه بندی سطوح تغذیه ای تفاوتی با هم ندارند. این نشان می دهد که آن ها در سطوح تغذیه ای یکسانی قرار گرفتند.

کلیدواژه ها:

عناصر ضروری ، عناصر زنوبیوتیک ، پر ، پایش زیستی ، مرغابی سانان ، سطوح تغذیه ای.