بررسی تاثیر طلاق و مشکلات عاطفی والدین بر ترک تحصیل دانش آموزان

پدیده ترک تحصیل دانش آموزان تحت تاثیر طلاق و تنش های عاطفی والدین، یکی از چالش های بنیادین در نظام های آموزشی و آسیب شناسی اجتماعی است. خانواده به عنوان نخستین کانون تامین امنیت روانی، نقشی حیاتی در پایداری تحصیلی فرزندان ایفا می کند؛ لذا هرگونه گسست در این ساختار، لرزه های شدیدی بر پیکره انگیزشی و عملکردی دانش آموز وارد می سازد. این نوشتار با رویکردی تحلیلی به تبیین این موضوع می پردازد که چگونه فروپاشی پیوند عاطفی والدین، از سه مسیر مجزا اما متداخل، زمینه ساز خروج زودهنگام دانش آموز از چرخه آموزش می شود. نخست، از منظر روان شناختی، اضطراب مزمن و فرسودگی عاطفی ناشی از درگیری های والدین، فضای ذهنی دانش آموز را اشغال کرده و با کاهش تمرکز و انگیزه، فرد را به سمت افت تحصیلی و در نهایت دلزدگی از مدرسه سوق می دهد. دوم، از بعد اقتصادی، طلاق غالبا با افت سطح رفاه خانواده همراه است که در بسیاری از موارد، دانش آموز را برای تامین معاش یا کاهش هزینه ها، ناچار به ترک تحصیل و ورود زودهنگام به بازار کار می کند. سوم، از جهت ساختاری، گسست خانواده منجر به خلاء نظارتی و حمایتی می شود؛ به طوری که غیبت های مکرر و رفتارهای پرخطر در غیاب کنترل والدین، به تدریج پیوند دانش آموز با نهاد مدرسه را از بین می برد. نتایج این بررسی نشان می دهد که ترک تحصیل در میان فرزندان طلاق، نه یک انتخاب ارادی، بلکه واکنشی تحمیلی به ناامنی محیط زندگی است. در نهایت، ضرورت بازنگری در نقش حمایتی مدارس و مداخله فعال مشاوران برای شناسایی دانش آموزان در معرض خطر تاکید می شود تا از تبدیل بحران های خانوادگی به بن بست های تحصیلی جلوگیری به عمل آید.

کلیدواژه ها:

طلاق ، مشکلات عاطفی ، والدین ، ترک تحصیل ، دانش آموزان