چالش های مدیریت آموزشی در مناطق محروم ایران: گذر از بحران منابع و تدارک عدالت تربیتی

مدیریت آموزش وپرورش در مناطق محروم ایران با چالش های چندبعدی و درهم تنیده ای روبرو است که فراتر از مسائل روزمره آموزشی است.این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با هدف بررسی نظام مند این چالش ها انجام شده است. یافته ها حاکی از آن است که مدیران این مناطق در یک «سه گانه بحرانی» عمل می کنند: فقر شدید زیرساختی و منابع، مشکلات پیچیده نیروی انسانی و محدودیت های نهادی و سیاستی. بحران همه گیری کووید-۱۹ نیز این نابرابری ها را عمیق تر کرد و شکاف دیجیتالی را به عنوان یک چالش جدید برجسته نمود. تحلیل فضایی نشان می دهد که این چالش ها از الگوی «مرکز-پیرامون» تبعیت می کند و استان های مرزی و دورافتاده با شدیدترین محرومیت ها مواجهند . این مقاله نتیجه می گیرد که عبور از این شرایط، نیازمند تغییر پارادایم در سیاست گذاری آموزشی، از رویکرد «توزیع یکسان» به «توزیع عادلانه و مبتنی بر نیاز» و همچنین توانمندسازی مدیران به عنوان «کارآفرینان آموزشی» در بافت محلی است.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، مناطق محروم ، نابرابری آموزشی ، عدالت تربیتی ، چالش های منابع ، سیاست گذاری آموزش.