تاثیر آموزش های پرورشی بر توسعه مهارتهای اجتماعی دانش آموزان

آموزش های پرورشی به عنوان یکی از مولفه های اساسی نظام آموزش وپرورش، نقشی مهم در تحقق تربیت همه جانبه دانش آموزان ایفا می کنند و می توانند زمینه ساز رشد مهارت های اجتماعی آنان باشند. مهارت های اجتماعی مجموعه ای از توانایی های شناختی، عاطفی و رفتاری هستند که فرد را قادر می سازند در تعامل با دیگران، رفتارهایی مناسب، مسئولانه و سازگار با هنجارهای اجتماعی از خود نشان دهد. هدف این مقاله، بررسی و تحلیل تاثیر آموزش های پرورشی بر توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان با رویکردی توصیفی تحلیلی است. در این پژوهش، ابتدا مفهوم آموزش های پرورشی و جایگاه آن در نظام آموزش وپرورش تبیین شده و سپس ابعاد مختلف مهارت های اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است. مقاله با اتکا بر مبانی نظری تربیت اجتماعی و رویکردهای یادگیری اجتماعی، نشان می دهد که آموزش های پرورشی از طریق فعالیت های مشارکتی، تجربه های گروهی و ایجاد فضای تعاملی در مدرسه، نقش موثری در تقویت ارتباط موثر، کار گروهی، مسئولیت پذیری اجتماعی و مشارکت مدنی دانش آموزان دارند. همچنین، چالش ها و موانع پیش روی اثربخشی آموزش های پرورشی، از جمله کم توجهی نهادی، ضعف برنامه ریزی منسجم و محدودیت های اجرایی، مورد تحلیل قرار گرفته است. در پایان، راهبردهایی برای بهبود کارآمدی آموزش های پرورشی در توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان ارائه شده است. نتایج این مقاله حاکی از آن است که توجه نظام مند به آموزش های پرورشی می تواند نقش مدرسه را در پرورش دانش آموزانی سازگار، مسئول و توانمند اجتماعی تقویت کند.

کلیدواژه ها:

آموزش های پرورشی ، مهارت های اجتماعی ، تربیت اجتماعی ، محیط مدرسه ، دانش آموزان