نقش بازی و فعالیت های تعاملی در آموزش موثر

این مقاله به بررسی نقش بازی و فعالیت های تعاملی در افزایش اثربخشی آموزش و یادگیری دانش آموزان می پردازد. هدف پژوهش، شناسایی روش های خلاقانه و تعاملی است که می توانند یادگیری را فعال، جذاب و مشارکتی کنند. داده ها از طریق مشاهده کلاس ها، مصاحبه با معلمان و گروه های متمرکز دانش آموزی جمع آوری شد و تحلیل کیفی آن ها نشان داد که استفاده از بازی های آموزشی، فعالیت های گروهی و شبیه سازی های کلاسی موجب افزایش انگیزه، مشارکت فعال و تعامل دانش آموزان با معلم و هم کلاسی ها می شود.نتایج پژوهش نشان داد که فعالیت های تعاملی و بازی آموزی نه تنها یادگیری مفاهیم علمی و درسی را تقویت می کنند، بلکه مهارت های فردی، اجتماعی و شناختی دانش آموزان از جمله تفکر انتقادی، حل مسئله، همکاری و مسئولیت پذیری را نیز ارتقا می دهند. دانش آموزان با مشارکت فعال در این محیط ها تجربه یادگیری معنا دار و عمیقی پیدا می کنند که آنان را برای مواجهه با چالش های زندگی و محیط های آموزشی آماده می سازد.پژوهش نشان می دهد که ادغام بازی و فعالیت های تعاملی در آموزش می تواند محیط کلاس را از حالت منفعل و سنتی به فضایی فعال، پویا و جذاب تبدیل کند و یادگیری را برای دانش آموزان موثرتر، جذاب تر و پایدارتر نماید. این یافته ها بر اهمیت طراحی فعالیت های آموزشی خلاقانه و تعاملی و آموزش معلمان برای اجرای موثر آن ها تاکید دارند.واژگان کلیدی: بازی آموزشی، فعالیت های تعاملی، یادگیری فعال، مشارکت دانش آموزان، آموزش موثر، مهارت های اجتماعی، مهارت های شناختی.