نقش برنامه های هماهنگ آموزگار و دبیر در ارتقای مهارت های یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش برنامه های هماهنگ آموزگار و دبیر در ارتقای مهارت های یادگیری دانش آموزان انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان، آموزگاران دوره ابتدایی و دبیران دوره متوسطه دوم ناحیه سه شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. نمونه گیری به روش هدفمند و غیرتصادفی انجام شد و داده ها با استفاده از پرسشنامه و مصاحبه ساخت یافته جمع آوری گردید. یافته های پژوهش نشان داد که هماهنگی برنامه های آموزشی میان آموزگار و دبیر رابطه مثبت و معناداری با مهارت های یادگیری دانش آموزان دارد و می تواند موجب افزایش یادگیری فعال، تفکر انتقادی، یادگیری خودتنظیم و حل مسئله شود. همچنین، مهم ترین موانع اجرای برنامه های هماهنگ شامل تفاوت رویکردهای آموزشی، محدودیت های زمانی و کمبود سازوکارهای ساختاری بود. نتایج پژوهش بر اهمیت تعامل حرفه ای، هماهنگی اهداف و روش های تدریس و ارزشیابی تاکید دارد و ارائه راهکارهایی برای بهبود این هماهنگی در مدارس توصیه شده است.

کلیدواژه ها:

هماهنگی آموزشی ، آموزگار ، دبیر ، مهارت های یادگیری ، یادگیری فعال ، خودتنظیمی ، تفکر انتقادی