بررسی تاثیر همکاری مشترک آموزگاران و دبیران بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر همکاری مشترک آموزگاران و دبیران بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مدارس ابتدایی و متوسطه دوم ناحیه سه شهر کرمانشاه انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی با رویکرد کمی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه آموزگاران دوره ابتدایی و دبیران دوره متوسطه دوم مدارس ناحیه سه کرمانشاه بود که نمونه ای از آنان به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه استاندارد همکاری حرفه ای معلمان و شاخص های پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود که روایی آن با نظر خبرگان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده های پژوهش با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.یافته های پژوهش نشان داد که بین همکاری مشترک آموزگاران و دبیران و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون بیانگر آن بود که مولفه های برنامه ریزی آموزشی مشترک و تحلیل نتایج یادگیری دانش آموزان بیشترین نقش را در پیش بینی پیشرفت تحصیلی ایفا می کنند. نتایج پژوهش نشان داد مدارسی که از سطح بالاتری از همکاری حرفه ای میان معلمان برخوردار بودند، در زمینه انسجام آموزشی، کاهش افت تحصیلی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان وضعیت مطلوب تری داشتند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که تقویت همکاری حرفه ای میان آموزگاران و دبیران، به عنوان یک راهبرد موثر آموزشی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. یافته های این پژوهش می تواند مورد استفاده سیاستگذاران آموزشی، مدیران مدارس و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.