بررسی تاثیر کلاس انعطاف پذیر بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان و مقایسه آن با کلاس سنتی

کاهش انگیزه تحصیلی دانش آموزان در سال های اخیر به یکی از چالش های جدی نظام آموزشی تبدیل شده است. شیوه های سنتی تدریس و محیط های آموزشی ثابت، اغلب امکان پاسخ گویی به نیازهای متنوع روان شناختی و یادگیری دانش آموزان را فراهم نمی کنند. در این راستا، کلاس های انعطاف پذیر (Flexible Classrooms) با ویژگی هایی همچون چیدمان قابل تغییر، استفاده از فناوری آموزشی و تقویت تعاملات اجتماعی، به عنوان رویکردی نوین برای ارتقای انگیزه تحصیلی مطرح شده اند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر کلاس انعطاف پذیر بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان و مقایسه آن با کلاس سنتی است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با روش توصیفی–تحلیلی انجام شده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه کتابخانه ای و تحلیل منابع معتبر داخلی و خارجی گردآوری شده است. یافته ها نشان داد که کلاس های انعطاف پذیر با افزایش خودمختاری، احساس شایستگی، فرصت تعامل و بهره گیری از فناوری، نقش مثبتی در ارتقای انگیزه ایفا می کنند. در مقایسه، کلاس های سنتی در برآورده کردن این نیازها محدودتر عمل می کنند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی ایران با بومی سازی این مدل، از مزایای آن در بهبود کیفیت یادگیری بهره گیرند.

کلیدواژه ها:

کلاس انعطاف پذیر ، انگیزه تحصیلی ، خودتعیین گری ، محیط یادگیری ، فناوری آموزشی