بررسی تحلیلی و مقایسه ای رویکردهای نوین تدریس جغرافیای طبیعی در مدارس متوسطه (Secondary/High School) کشورهای پیشرو در آموزش

در آستانه تحولات اقلیمی و زیست محیطی قرن بیست ویکم، ضرورت بازمهندسی ساختاری در آموزش جغرافیای طبیعی بیش از پیش مشهود است. این پژوهش، با اتخاذ یک رویکرد واکاوی تطبیقی (Comparative Analysis)، به کالبدشکافی پارادایم های پداگوژیک موفق در مدارس متوسطه پنج کشور پیشرو جهانی (شامل استرالیا، کانادا، آمریکا، فرانسه و ایتالیا) می پردازد. هدف محوری، گذار از رویکرد سنتی، توصیفی و محتوامحور به یک مدل آموزشی تحلیلی، انتقادی و شواهد-مکانی است.تحلیل ها نشان می دهند که موفقیت این کشورها در تلفیق سیستمی مفاهیم جغرافیای طبیعی با مهارت های قرن بیست ویکم، از طریق ادغام اجتناب ناپذیر سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)، اجرای هدفمند یادگیری مبتنی بر پروژه (PB ) و تاکید بر آموزش برای توسعه پایدار (ESD) حاصل شده است.این مقاله، با تبیین نقاط قوت و ضعف ساختار آموزشی ایران در مقایسه با این استانداردها، چارچوبی جامع و سند راهبردی را جهت بهینه سازی برنامه درسی، استانداردسازی ارزیابی و توسعه حرفه ای معلمان ارائه می دهد. در نهایت، این تحقیق به عنوان یک نقشه راه عملیاتی، مسیر را برای پرورش شهروندانی با سواد مکانی عمیق که قادر به مشارکت فعال در حل مسائل پیچیده محیطی هستند، هموار می سازد.

کلیدواژه ها:

جغرافیای طبیعی ، تحلیل تطبیقی ، تفکر مکانی ، پداگوژی نوین