تاثیر به کارگیری ابزارهای فناورانه بر غنای فرآیند یاددهی-یادگیری ریاضی در دوره ابتدایی

پیوند فناوری با آموزش ریاضی در سال های نخستین تحصیل، تغییری ژرف در چشم انداز یادگیری پدید آورده است. این نوشتار با رویکردی تحلیلی و با تکیه بر مطالعه منابع معتبر فارسی، به بررسی تاثیرات کیفی به کارگیری هدفمند ابزارهای فناورانه در آموزش مفاهیم ریاضی به نوآموزان دوره ابتدایی می پردازد. یافته ها گویای آن است که استفاده خردمندانه از این ابزارها می تواند به تجسم پذیر شدن مفاهیم انتزاعی، افزایش پایدار انگیزش و کنجکاوی در میان بیشتر فراگیران، و پرورش مهارت های بنیادین اندیشیدن و یافتن راه حل بینجامد. همچنین، این راهبرد می تواند زمینه ساز پرداختن به تفاوت های فردی و ایجاد تجربه های یادگیری شخصی تر شود. با این همه، این روند با دشواری هایی همراه بوده که از جمله می توان به نبود برنامه ای منسجم، کاستی در آماده سازی و پشتیبانی از آموزگاران، و خطر تبدیل شدن فناوری به هدفی جدا از فرآیند اصلی آموزش اشاره کرد. این بررسی در پایان، با استناد به تحلیل های انجام شده، رهنمودهایی کاربردی را در سطوح گوناگون پیشنهاد می نماید. درک این تاثیرات و چالش ها برای برنامه ریزان، مربیان و خانواده ها ضروری به نظر می رسد تا بتوان از پتانسیل فناوری برای غنای واقعی یادگیری ریاضیات بهره برد.

کلیدواژه ها:

آموزش ریاضی ، دوره ابتدایی ، فناوری آموزشی ، یادگیری مفهومی ، انگیزش یادگیری ، چالش های اجرایی