تاثیر یکپارچه سازی فناوری آموزشی بر تقویت مهارت حل مسئله در دانش آموزان دوره ابتدایی

در نظام های آموزشی نوین، پرورش مهارت های شناختی سطح بالا، به ویژه مهارت حل مسئله، به عنوان یکی از اهداف اصلی آموزش در دوره ابتدایی مطرح است. مهارت حل مسئله دانش آموزان را قادر می سازد تا با تفکر منطقی، خلاقانه و انتقادی با مسائل آموزشی و موقعیت های واقعی زندگی مواجه شوند. هم زمان با این رویکرد، پیشرفت فناوری های آموزشی فرصت های جدیدی را برای بهبود فرایند یاددهی–یادگیری فراهم کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده هدفمند از فناوری آموزشی بر تقویت مهارت حل مسئله در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. این مطالعه از نوع مروری–تحلیلی بوده و با بررسی منابع علمی معتبر فارسی و انگلیسی، نقش ابزارهای فناورانه مانند نرم افزارهای آموزشی، بازی های دیجیتال، محتوای چندرسانه ای و محیط های یادگیری تعاملی را در پرورش مهارت حل مسئله تحلیل می کند. نتایج مطالعات پیشین نشان می دهد که ادغام فناوری در تدریس، در صورتی که با طراحی آموزشی مناسب و نقش فعال معلم همراه باشد، موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، تقویت تفکر انتقادی و بهبود توانایی حل مسائل می شود. همچنین یافته ها حاکی از آن است که فناوری آموزشی می تواند یادگیری را از حالت منفعل خارج کرده و به سمت یادگیری فعال، مشارکتی و مسئله محور سوق دهد. با این حال، چالش هایی نظیر کمبود زیرساخت های فناورانه، ضعف سواد دیجیتال برخی معلمان و استفاده غیرهدفمند از فناوری، از موانع اصلی تحقق این اهداف به شمار می رود. در پایان، مقاله ضمن جمع بندی نتایج، پیشنهادهایی کاربردی برای معلمان ابتدایی و برنامه ریزان آموزشی به منظور استفاده موثر از فناوری در جهت تقویت مهارت حل مسئله ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، مهارت حل مسئله ، یادگیری فعال ، آموزش ابتدایی ، تدریس نوین