نقش فعالیت های پرورشی در شکل گیری هویت، امیدآفرینی و تاب آوری دانش آموزان

مدرسه به عنوان دومین نهاد اجتماعی پس از خانواده، نقشی اساسی در تربیت نسل آینده ایفا می کند. در این میان، حوزه مهم فعالیت های پرورشی ، سهمی تعیین کننده در شکل گیری شخصیت همه جانبه دانش آموزان دارد. پرورش از رهگذر فعالیت های فرهنگی، هنری، مذهبی و اجتماعی به تقویت هویت دینی، ملی و اخلاقی می پردازد و آموزش مهارت های زندگی، زمینه ساز تاب آوری و امیدآفرینی می گردد. این مقاله با رویکردی تحلیلی به بررسی نقش هم افزایانه فعالیت های پرورشی در رشد شخصیت، امیدبخشی و مقابله با چالش های روانی اجتماعی دانش آموزان پرداخته و با استناد به مبانی نظری و پژوهش های انجام شده، ضمن تبیین چالش ها، راهکارهایی برای تقویت همکاری میان این دو حوزه در مدارس ارائه می دهد. نتایج تحقیق نشان می دهد که تعامل هدفمند مربی پرورشی و دبیر می تواند فضایی پرنشاط، امیدبخش و هویت ساز برای دانش آموزان فراهم آورد و از آنان نسلی مسئول، مقاوم و آینده ساز بسازد.

کلیدواژه ها:

پرورش ، ، هویت ، امیدآفرینی ، تاب آوری ، دانش آموز